من نمی خواهم
با چراغ سبز بروم
باید از دیوار واژه های کهنه عبور کرد.
من در مسیر رنگ های رک
که بر بوم ها پاشیده می شود
و در تمام عشق های زمینی
که بر قلب ها نقش بسته است
حجم روشنی از پرواز می بینم.
باید گذشت
از سردی ترانه های سکوت
من هم سفر باد می شوم
دست هایم از آرزوهای خاکی پر است
باید فکری کرد
<<<<<<<<<

پرنده ای خشک
روی دیوار
خیره و مصلوب
بر دوش می برد
انتظاری مزمن را
ما نعره می کشیم هنوز
آزادی و صلح را
کم که می آید
کافکا هم مددی است
وقت تنگ است !
دیگر نمی توان
رویاها را
به پاییز موکول کرد
افسوس !
خواستن گنه آلود هنوز
واژه هایی پرهیز گار می جوید